W dniu 24 lip­ca odwie­dził nas Jan Nie­do­śpiał – czło­nek zarzą­du Fun­da­cji Stań­czy­ka z Kra­ko­wa. Była to oka­zja do roz­mo­wy i wymia­ny spo­strze­żeń nt. moni­to­rin­gu rad dziel­nic. Wła­śnie Fun­da­cja Stań­czy­ka od kil­ku lat pro­wa­dzi moni­to­ring Rad Dziel­nic Kra­ko­wa (nagra­nia posie­dzeń moż­na obej­rzeć tutaj).

Jan potwier­dził to na co i my zwró­ci­li­śmy uwa­gę pod­czas moni­to­rin­gu lubel­skich rad dziel­nic. Ich naj­więk­szą sła­bo­ścią są nie­wiel­kie kom­pe­ten­cje. Czę­sto reali­za­cja inwe­sty­cji czy zała­twie­nie jakiejś spra­wy zale­ży od oso­bi­stych powią­zań prze­wod­ni­czą­ce­go zarzą­du niż pra­cy i aktyw­no­ści człon­ków rady. Zda­niem Jan­ka głów­nym zada­niem rad dziel­nic jest roz­wią­zy­wa­nie pro­ble­mów miesz­kań­ców. Bo znacz­nie łatwiej się z nimi skon­tak­to­wać niż np. z rad­ny­mi czy pre­zy­den­tem. Ponad­to Rady Dziel­nic dys­po­nu­ją pew­ną pulą pie­nię­dzy, któ­ry­mi mogą roz­po­rzą­dzać (poje­dyn­czy rad­ny takich środ­ków nie ma).

Zwró­cił rów­nież uwa­gę na brak naci­sku spo­łecz­ne­go na rady dziel­nic. A jest on potrzeb­ny, po to, aby miesz­kań­cy dowie­dzie­li się o ich funk­cjo­no­wa­niu i włą­czy­li się w ich działania.

Przy­wo­łał też wypo­wiedź jed­ne­go z sędziów Woje­wódz­kie­go Sądu Admi­ni­stra­cyj­ne­go z Kra­ko­wa, któ­ry wska­zał, że zwięk­sze­nie kom­pe­ten­cji rad dziel­nic jest moż­li­we bez zmian prawa.