O wykorzystaniu zasobów publicznych podczas wyborów
Na zaproszenie Fundacji Odpowiedzialna Polityka wzięliśmy udział w warsztacie dot. międzynarodowych standardów w zakresie monitorowania wyborów, kwestii wykorzystania zasobów publicznych w wyborach.
Zaczęliśmy od celów monitoringu wyborów, którymi mogą być:
- edukacja i informowanie,
- budowanie zaufania,
- sprawdzanie,
- pokazać jak duży jest problem i wpływ,
Co jest potrzebne do przeprowadzenia monitoringu wyborów:
- pieniądze (podstawowy zasób),
- timing (kiedy to zrobię, jakie dane mogę zebrać teraz, jak mogę pomóc procesowi w tym momencie, co zrobić z danymi, aby pomóc w procesie),
- potrzeby/analiza sytuacji,
- dostępność informacji (do czego mamy dostęp i co jest możliwe do uzyskania),
- struktura (capacity) i expertise (wiedza) – może warto zbudować koalicję, aby zwiększyć skalę, efekty?
- ramy prawne,
- analiza zagrożeń (będziemy robić rzeczy, które wielu osobom nie będą się podobały),
Warto zajmować się tymi sprawami, które mają duży wpływ na życie publiczne/wybory oraz dużą częstotliwość zdarzeń.
Omówiliśmy metody prowadzenia monitoringu wyborów, którymi są:
- obserwacja bezpośrednia,
- wywiady (należy pytać o specyficzne sprawy),
- analiza oficjalnych danych,
- śledztwo (warto tworzyć partnerstwo z kimś, kto już ma doświadczenie np. dziennikarze śledczy),
- zweryfikowane raporty od ludzi i whistleblowing (dostaniemy tylko informacje o tym, co jest źle, bo o dobrych rzeczach nikt nie będzie informował),
- monitoring mediów,
- śledzenie social mediów,
Etapy monitoringu:
zbieranie danych -> analiza danych -> raportowanie i komunikacja -> rzecznictwo
Jednym z ciekawszych spostrzeżeń i przemyśleń po tym spotkaniu jest to, że problemem zazwyczaj nie jest to, że konkretna partia oszukuje, tylko to, że “system” przed tym nie broni. Bo to wynika z kultury ludzkiej. Jeśli opozycja znajdzie się w tym miejscu co partia rządząca, to też będzie wykorzystywać zasoby państwowe, aby zwiększać swoje szanse w wyborach.
